bydgoski dakar

2011-03-08T11:50:00.005+01:00

Poniżej krótka videorelacja ze spotkania, które odbyło się 20 lutego 2011 w Wołowskim Domu Kultury w ramach cyklu Ciekawi Świata.

Materiał pochodzi z portalu wolowtv.pl, a za zaproszenie i organizację dziękujemy Bartkowi Klimkowi, Lokisowi, WOKowi oraz Ani i Robertowi.

30 kwietnia spotkanie na gdańskiej morenie

2010-03-23T17:48:00.007+01:00

padła kolejna propozycja opowiedzenia o wyprawie na szerszym forum. Tym razem będziemy mówić i zdjęcia pokazywać w Gdańsku na Morenie w Domu Kultury LWSM "Morena" przy ul. Naukowskiej 3. Zapraszamy wszystkich w piątek 30 kwietnia na godz 18-stą. Wstęp wolny...

ruchome obrazki

2010-02-14T11:44:00.005+01:00

Dzisiaj mija miesiąc od naszego powrotu z afryki, podczas którego wydarzyło się wiele rzeczy związanych z wyjazdem i naszymi innymi sprawami. Cieszymy się białą zimą, ale cały czas jesteśmy nakręceni słońcem afryki. Zakończyliśmy sprawy związane z materiałem zdjęciowym. Mamy nadzieję, że sponsorzy są zadowoleni z efektów, a my cieszymy się że wreszcie nadarzyła się motywacja aby poznać photoshopa.
We Wrocławiu spotkałem się z Piotrem, z którym smsowałem w afryce. Okazało się, że wraca w marcu do Dakaru po samochód i poszukuje ludzi na wyprawę.
Mamy do zaprezentowania krótki filmik z miejsc, gdzie ustawialiśmy nasz aparat w tryb video. Mamy nadzieję, że jakiś major label nie zdejmie filmu za pożyczony podkład muzyczny... a nawet jak - to se nagramy sami !

Jak widać na filmie nie ma ujęć rajdowych, lecz za zgoda kolegi Macieja vel Lachy ze Szczecina zamieszczamy jego film idealnie odzwierciedlający widok z samochodu na odcinku pomiędzy Dakhlą, a Rosso. Lachę znam od 10 lat ze wspólnych wyjazdów Upside Down / Rangers, gdzie był etatowym guitarzystą. Okazuje się, że chłopak też trochę podróżuje.

... a na koniec Matt Harding - mój faworyt w dziedzinie pomysłu na klip z podróży.

po fakcie

2010-01-31T12:38:00.005+01:00

podróże są dla nas spełnieniem marzeń. moglibyśmy inaczej, ale jednak...
dla wszystkich co pytają gdzie teraz - odpowiedź brzmi Lipkusz. najfajniejszy w tym wszystkim jest fakt, że tak na prawdę to nie wiemy co będzie za rok, nawet za miesiąc.
afryka samochodem to kolejny raz dawka solidnego doświadczenia - bezcenne. kolejny raz upewniliśmy się, że jak dajesz dobro - dobro wraca. takie cechy jak szczerość i uczciwość, fałsz, zakłamanie i cwaniactwo występują wszędzie i są szybko odczytywane. jadąc w takie miejsce trzeba z pokorą podejść do kultury, tradycji, wiary i przede wszystkim z szacunkiem do ludzi. nie zawsze jest tak jak pisali w przewodniku i internecie. dopiero wtedy istnieje szansa na prawdziwe poznanie. zapachów, dźwięków i obrazów które widzieliśmy już nikt nam nie odbierze (chyba że google:)

picasaweb.google.com/michal.lutrzykowski

teleportacja z +35°C do -15°C

2010-01-20T21:13:00.009+01:00

Przypomnijmy jak to bylo od poczatku. Tak wygladalismy i mowilismy 2 dni przed wyjazdem:

wystartowalismy 25 grudnia ok 7 rano, aby po 63 godzinach zostawic Europe i przywitac Afryke. W Maroko spedzilismy 9 dni dwiedzajac Rabat, Fez, Cascades d'Ouzud, Marakesz, Ouazazate, Ait Benhaddou, wąwóz Todra, Sidi Ifni i Dakhle. Mauretanie przemierzylismy przez 2 dni zahaczajac o miasta Nouadhibou i stolic Nouakchott, gdzie cudem udalo nam sie zalatwic wizy do Senegalu. Tam rowniez 2 dni i 2 miasta: portowe St. Louis i nadmorskie Saly Portudal. Po 2 tygodniach spedzonych na czarnym ladzie wreszcie dotarlismy do Banjulu w Gambii, gdzie rozstalismy sie z beczka i spedzilismy 4 dni jak klasyczni turysci targujac sie na rynkach, wygrzewajac na plazy i zwiedzajac rezerwaty przyrody. Podroz powrotna to 3 samoloty i 10 godzin w Brukseli, a na okeciu pomimo minus 15 stopni gorace powitanie zgotowali nam Ania i Hubert

Mamy duzo zdjec, ktore niedlugo wstawimy do sieci. Zanim to nastapi - chcemy je pokazac publicznie i troche opowiedziec. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do Estrady w sobote 23 stycznia o godzinie 21.00.

ostatni dzien w afryce

2010-01-14T13:27:00.006+01:00

Dzisiaj ostatni dzien afrykanskiej przygody. Jutro o 3.30 w nocy mamy samolot z Banjulu do Casablanki, tam przesiadka i do Brukseli. Stamtad juz prosto do Warszawy, potem pociag do Bydgoszczy. Wszystko razem zajmie ok 30 godzin. Trzeba nacieszyc sie afryka poki mozna.
Ponad 100 krokodyli nilowych, aligatorow i kajmanow w Bakau (Kachikally Museum and Crocodile Pool) zyje na wolnosci i mozna je podziwiac wygrzewajacych sie na sloncu blisko sadzawki. Zywia sie rybami, z natury sa leniwe, takze mozna je dotknac i obejrzec z bliska.

Tym czasem meska czesc populacji zyje 27-ma edycja mistrzostw afrykanskiej piłki noznej w Angoli African Cup of Nations 2010. Pomimo faktu, ze Gambia nie zakwalifikowala sie - zainteresowanie spore.

2010-01-13T13:06:00.000+01:00

Gambia jest miejscem wprost idealnym na ucieczkę od chaosu zycia codziennego i nieprzewidywalnej europejskiej zimy. Tutaj sloneczko i gwarancja 30-35°C, pieknych plaz, atmosfery luzu i prostego zycia mieszkancow, ktore sklania do refleksji.

zycie w banjulu

2010-01-12T11:57:00.000+01:00

Mieszkamy w hotelu La Couchette, ktorego wlascicielem jest nasz niemiecki kumpel Wolf w dzielnicy Banjulu o nazwie Munjai.

Mamy tutaj juz nawet swoje rytualy typu sniadanie w postaci kawy i bagietki z majonezem w przydroznej budzie oraz kumpli w okolicy.

po 15 dniach spedzonych w afryce wypada wreszcie rozejrzec sie po okolicy tym bardziej, ze nie mamy juz gdzie ani czym gnac. W tym celu udalismy sie do Lamin Lodge czyli hotelu nad rzeka, gdzie mozna wynajac lodz i poplywac po rzece. I znowu negocjacje, az wreszcie znajdujemy sie na rzece, ktora ze wzgl na bliskosc oceanu jest slona i bogata w lasy namorzynowe i ostrygi.

Po drodze przewodnicy pokazywali nam pelno ptakow, z ktorych wiekszosc nie robila wrazenia, gdyz przypomionaly kanarki lub golebie... Doplynelismy do kokosowej wyspy, gdzie pogralismy z lokalnymi na bebnach i spowrotem do bazy, gdzie rasta-menadzer czekal na nas z pysznym obiadem i ze swoim swiezym zbiorem.

Nastepny przystanek - rezerwat Abuko. 3-godzinny spacerek po dzunglii. Okazuje sie, ze rzad Gambii utrzymuje specjalna policje (rangersow), ktorzy tropia i odbieraja ludziom trzymane nielegalnie w domach malpy, weze, krokodyle. Jest to spory problem tutaj. Zwierzeta takie przechodza specjalna kwarantanne i wypuszczane sa z powrotem do buszu.

kupic, sprzedac, powymieniac

2010-01-11T20:55:00.000+01:00

Dzisiaj dzien biznesow. 9 rano pojawil sie pierwszy zainteresowany w kwestii kupna naszego auta, ale narzekal na silnik, karoserie i nie dogadalismy sie. Trzeba bylo podpicowac wozek - po 8333 przejechanych km wreszcie umylismy auto i zostawilismy Grzecha aby zakonczyl proces, a sami udalismy sie na Albert Market w centrum Banjulu. Pierwsze transakcje oczywiscie przeplacalismy, ale jak w ruch poszly nasze zapasy okularow uratowanych przed zmieleniem, gadzety typu radyjka coca coli, czapeczki, smycze i inne swiecidelka - czarni oszaleli. Spedzilismy tam chyba 4 godziny targujac sie zawziecie ze sklepikarzami o hebanowe maski, figurki zwierzat, bransoletki, przyprawy itd. Konczac transakcje z jednym handlarzem - od razu pojawialo sie jego 5 braci zainteresowanych jakas europejska blyskotka. W afryce nie wazna jest jakosc i uzytecznosc - najistotniejsze jest aby blyszczalo i mozna bylo zaszpanowac przed ziomami. Wybierali najbardziej obciachowe okulary (dzieki AWK !!!), a o rozwalona mp3 Manty sie prawie pobili (dzieki Model!!!).

Z plecakiem pelnym afrykanskiego stafu poszlismy troche odpoczac na plaze. Biali sa zaczepiani non-stop w celu wyciagniecia kasy w nadziei ze spotkali frajera. Zawsze ta sama gadka: Hello happy couple, are you from Spain? Poland - yeah beautiful country, I have family in Poland. Potem juz pytania majace zweryfikowac doswiadczenie afrykanskie potencjalnej ofiary typu: ktory raz w afryce i ile to juz dni. Na koncu propozycja przewodnika, dobrej restauracji, hotelu, wycieczki, przejazdzki na koniu itd. Mamy taki patent - mowimy ze w Gambii jestesmy od miesiaca juz trzeci raz i mieszkamy u znajomych, ktorzy maja tu dom i wlasciwie wszystko juz widzielismy - jak na razie dziala.

Po powrocie do hotelu spotkalismy usmiechnietego Grzecha, ktory obwiescil ze beczka zostala sprzedana. Sentymenty utopilismy w butelce cieplej zoladkowej bialej i lokalnym browarze JulBrew

english finger in french ass

2010-01-10T14:24:00.001+01:00

Nasza senegalska wiza jutro traci waznosc, takze rano wyruszylismy do Gambii - ostatecznego celu naszej podrozy. W przeciwienstwie do wszystkich krajow, ktore mijalismy w Gambii oficjalnym jezykiem jest angielski, pomimo faktu iz panstwo otoczone jest francuskojezycznym senegalem. Powszechnie znane jest powiedzenie, ze Gambia to "english finger in french ass". Granice senegalsko-gambijska poczatkowo przejechalismy jak w UE - nie zatrzymalismy sie, bo nie bylo powodu. Fakt ze cos tam krzyczeli juz nie robi wrazenia. Dopiero policja zatrzymala nas 5 km za granica i poprosila, aby nie przeginac i jednak wrocic po pieczatki. Tym razem formalnosci poszly bardzo sprawnie. Zadnego naciagania i specjalnych oplat. Z granicy prosto na prom, gdzie 3 godziny spedzilismy opedzajac sie od dzieciakow, ulicznych biznesmenow i naciagaczy.

Afrika Thiossane

2010-01-09T17:19:00.006+01:00

Po porannym spacerku po Saint Louis i zrobieniu kilku ulicznych biznesow skierowalismy sie na Dakar. Poniewaz do stolicy prowadzi jedna wiecznie zakorkowana droga postanowilismy dac sobie spokoj z tym miastem. Stracilibysmy caly dzien na dojazd i nie ma tam nic ciekawego do zobaczenia. W kontekscie nazwy naszej wyprawy moze to troche dziwna decyzja, ale usprawiedliwia nas fakt ze ekipa rajdu Paryz Dakar rowniez nie docierala do samego miasta. Zamiast tego skierowalismy sie do nadmorskiej miejscowosci Saly. Od razu narysowalo sie paru lepkow gotowych do pomocy. Wybralismy senegalczyka o imieniu Ringo, ktory jest ponoc wokalista spiewajacym muzyke jak to okreslil do wolnego tanczenia z dziewczyna...(hmmm). Ponownie zazylismy kapieli oceanicznej, po czym przy winku i piwku oddalismy sie ralaksowi w rytmie rasta i zaciszu hotelu Afrika Thiossane.

Dzisiaj mielismy 5 kontroli policyjnych i 3 razy utknelismy w piachu. Policjant, ktory zatrzymal mnie za nie zatrzymaniu sie na znaku stop, ktorego praktycznie nie bylo - dostal taka lapowke na jaka zasluzyl, czyli zalana komorke (dzieki Klaudi !!!). Kolejny powod zatrzymania to bagaze wewnatrz samochodu - tym razem w ruch poszla militarna latarka. Po zakopaniu sie w piachu w 2 sekundy obskoczyly nas dzieciaki niczym team formuly 1 w pitstopie. Wyposazeni w lopate zaczeli kopac, pchac i wykopali nas z opresji.

senegal wita

2010-01-08T17:11:00.007+01:00

Wpierw granica mauretansko-senegalska - do wyboru Rosso albo Diama. Pierwsze przejscie znane jest z akcji typu znikajace paszporty i placenie duzej kasy za ich wykup. Aby ominac to przejscie pojechalismy 120 km po szutrze i piachu wzdluz rzeki Senegal do przejscia w Diamie. 10 euro za wjazd do niby parku narodowego i kolejne przeprawy z naciagaczami. Kasuja za wszystko - stempelek w paszporcie, kolejny stempelek, pomoc w zalatwieniu stempelka. Zaleznie od umiejetnosci - placisz albo nie, gdyz na nic nie ma oficjalnego cennika. Wcale nie bylo tam milo i spedzilismy tam jakies 3-4 godziny.

Senegal podobno w tutejszym jezyku oznacza kraine Baobabow.

Dzieki Wolfowi mielismy namiar na w miare tani hotel w Saint Louis - Taranga (slowo to oznacza "wolnosc" i jest bardzo czesto spotykane w Senegalu). W hotelu spotkalismy znajoma szwajcarska pare i poszlismy razem na miasto. St Louis to przede wszystkim zapach ryby swiezej i nieswiezej pomieszany z innymi zapachami rowniez nieswiezymi. Kolonialna zabudowa i Wszedzie pelno sklepow z alkoholem. Po 2 piwka na streecie i lulu.

cud w ambasadzie

2010-01-07T21:56:00.006+01:00

dzisiaj kolejny szczesliwy dzien naszej podrozy. Bez zadnych problemow przejechalismy odcinek pomiedzy Nouadbihou i Nouakchott, gdzie 2 miesiace temu doszlo do porwania 3 Hiszpanow.

Dopiero po przejechaniu 7 tys km zobaczylismy typowy krajobraz pustynny z wydmamami

Czasami zatrzymywaly nas lokalne zwierzeta na drogach.

Po dotarciu do stolicy od razu skierowalismy sie do ambasady Senegalskiej w celu zalatwienia wiz. Usmiechniety urzednik obwiescil, ze wizy owszem, ale najczesniej w niedziele. Na sekretarce konsula nie zrobily wrazenia nasze argumenty, artykuly w gazecie itd. Impas !!! W idealnym momencie zadzwonila moja komorka z jakims dziwnym numerem. Okazalo sie, ze to pani Lucyna (mieszka w Mauretanii ok 25 lat), z ktora niestety nie udalo sie wczoraj spotkac w Nouadhibou. Nie wiem jakie koneksje posiada pani Lucyna w tym kraju, w kazdym razie spowodowala, ze konsul sam biegal po pokojach z naszymi wnioskami i za 2 godziny odebralismy nasze paszporty z wbitymi wizami. Nasza wdziecznosc nie zna granic.
Aby uczcic cud udalismy sie na plaze, gdzie wlasnie rybacy konczyli dzien i mozna bylo zjesc swiezutka rybke...

mauretania

2010-01-06T21:38:00.001+01:00

I znowu pobudka o 6 rano, aby zdazyc zalatwic sprawy na granicy. Posterunki po stronie marokanskiej pracuja do 19, po stronie mauretanskiej do 16-tej. Pomiedzy 3-kilometrowy caly czas zaminowany pas ziemi niczyjej. Slyszelismy o przypadkach, gdzie ludzie zostawali na noc zawieszeni pomiedzy granicami. Jazda tam to wyczyn extremalny dla beczki ze wzgledu na ostre kamienie i mozliwosc zakopania sie. Na szczescie podlaczylismy sie pod 2 ciezarowki, ktore wyznaczaly droge wolna od niespodzianek.

Na granicy mautretanskiej udalo sie uniknac naciagniecia na 10 euro (bylismy uprzedzeni) i po zalatwieniu formalnosci dojechalismy do Nouadhibou. Wyglada na to ze tutaj rozpoczyna sie dla nas prawdziwa afryka...

Na kamingu ABBA spotkalismy 2 niemcow Wolfganga i Andreasa na stale mieszkajacych wraz ze swoimi czarnoskorymi zonami w Gambii. Przyjechali samochodem zaladowanym drewnem w celu sprzedania towaru. Poniewaz chlopaki jezdza po afryce od 25 lat - udzielili nam wielu bezcennych porad, ktore na pewno wplyna na planowanie naszej dalszej trasy.

spotkanie rodzinne

2010-01-05T21:21:00.003+01:00

Kazdy zapewnie slyszal powiedzenie "jaki ten swiat jest maly". Dzisiaj dotarlismy do mekki kite surferow - Dakhli, gdzie spotkalismy kolejnych Polakow Piotra i Emilie. Niby nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt ze Piotr Pawlak jest kuzynem mojej mamy, czyli moim wujkiem. Poza tym jest osoba doskonale mi znana, gdyz wraz z Tymonem Tymanskim wspoltworzyl zespol Kury. Jest swietnym awangardowym gitarzysta i producentem wielu plyt z muzyka alternatywna. Tematow wspolnych - mnogosc.

Termometr pokazal dzisiaj 39 stopni, a zachod slonca trwa kilka minut
Jutro przed nami Mauretania...

podrozowanie po maroku

2010-01-04T20:02:00.001+01:00

W chwili gdy pisze te slowa znajdujemy sie na terenie marokanskiej sahary zachodniej - terenu bedacego przyczyna konfliktu marokansko-mauretanskiego. "Are you with us or with mauretanians?" zapytal granicznik. Oczywiscie ze z wami, tylko wbijajcie pieczec i puszczajcie. Niestety dzisiaj Grzechu zaplacil pierwszy mandat za nie zatrzymanie sie na znaku stop. Klasycznie byl dobry i zly glina, nie polasili sie nawet na discmana, ale na szcescie spuscili z 400 na 100 DRH. Jezdzac po maroku minelismy chyba z 50 fotoradarow i panow z suszarkami wykakujacymi jak dupa zza krzaka, takze 1 mandat to i tak dobry wynik biorac pod uwage, ze nie zawsze trzymamy sie przepisow.
Z reguly wybieramy hotele typu low budget, placac od osoby 30-70 DRH, lecz trzeba sie liczyc z roznymi ciekawymi rozwiazaniami sanitarnymi.

Dzisiaj spotkalismy warszawsko-poznanska ekipe Africa Race w swich wypasionych Land Cruiserach z klima, nawigacja i przyciskiem, po wcisnieciu ktorego w ciagu godziny przylatuje helikopter.

Z kolei na granicy minelismy 3 mlodych Niemcow pedalujacych po afryce juz ponad 6 miesiecy bez wizy do mauretanii, ale nie zamierzali sie wracac po nie do Rabatu. Standard drog podobny jak w polandii, czyli czerwone ok, a zolte dziurawe. O dziwo nawet mrugaja swiatlami, jak stoja misiaki a zatloczone duze miasta da sie spokojnie przejechac (nawet na wstecznym jak trzeba). Przed nami 1500 km pustynno morskiej monotonii do granicy mauretansko-senegalskiej. Oby tylko beczka dala rade...

Sidi Ifni

2010-01-03T19:55:00.000+01:00

Pobudka o 7 a.m, w pokoju max 15'C na termometrze przed hotelem stopni - 3. Dzisiaj pozegnamy sie z mrozami - przed nami 500 km w strone slonca do nadmorskiej miejscowosci Sidi Ifni z piekna plaza Legzira, gdzie pierwszy raz na tej wyprawie udalo sie zamoczyc dupy w slonej wodzie Atlantyku. Po 20 minutach walki z ogromnymi falami mialem dosyc, a Grzechu testowal swoja deska do bodysurfingu.

Temperatura wody taka jak w Baltyku, ale fale nieco wieksze i pelno psow na plazy (nikt nie robi z tego powodu afery). Miasteczko Sidi Ifni to hiszpansko-mauretanska zabudowa w kolorach basenowych z atmosfera nadmorskiego miasteczka, pysznymi rybami i owocami morza - generalnie nuda, jutro Sahara Zachodnia.

wycieczka do wawazow

2010-01-02T19:29:00.000+01:00

nielegalna kopia windows xp postawiona (przezornie zabralem instalke), takze postaramy sie pisac czesciej i gesciej.
kolejne 2 dni nocowalismy w miejscowosci Ouazazate, w poblizu Ait Benhaddou, skad zrobilismy sobie wycieczke do malowniczego wawozu tudra bedacego idealnym miejscem dla wspinaczy z calego swiata.

W drodze do kolejnego wawozu Dadis wpierw musielismy zmieniac kolo po czym urwala nam sie rura wydechowa od podwozia i musielismy szybko zawrocic i zajechac do najblizszego mechanika. Miejsce, do ktorego dotarlismy bylo raczej zakladem obrobki metalu, ale panowie szybko zdiagnozowali, wymontowali, zespawali i z powrotem zamontowali przyczyne naszego nieszczescia po czym z usmiechem zainkasowali 110 DRH (jakies 10 euro)

W drodze powrotnej do Ouzazarate zjechalismy z drogi, aby zobaczyc Kazbe Amirhidl w poblizu w poblizu miejscowosci Sakura. Kazby, czyli zamki o charakterze obronnym swoim klimatem przypominaja mi scenerie z gry Neverhood.

morocco, morocco

2010-01-01T20:47:00.001+01:00

Poniewaz w naszym pokladowym komputerze wywalil sie windows - mamy troche mniejsze mozliwosci edycji bloga, dlatego piszemy w skrocie co sie dzialo przez ostatnie dni.

Ostatni dzien w roku spedzilismy w Marakeshu, tam lazilismy caly dzien po medynie i targowiskach, a na dachu naszego hotelu powitalismy nowy rok.

W Maroko sylwester to dzien jak codzien, ale arabscy kupcy i restauratorzy robia wszystko, aby przyciagnac klientele wpasowujac sie w standardy europejskie

Pierwszego dnia roku panskiego 2010 pojechalismy znowu w gory do miejscowosci Ait Benhaddou slynacej z pieknych kazb i tego, ze 10 lat temu krecili tam gladiatora.

Korzystajac z malowniczej sceneri - zrobilismy pierwsza sesje fotograficzna dla sponsorow.

Cascades d'Ouzud

2009-12-30T20:38:00.000+01:00

Kolejny dzien to malownicze wodospady UZUD w gorach. Sa o tyle nietypowe ze gorna kaskada jest wieksza od dolnej.

Oprocz wodospadow okolica slynie z uprawy oliwek, a lokalsi sa bardzo przyjazni i jeszcze bardziej jak dostana od turystow alkohol

po dojechaniu tam zrobilo sie ciemno i zostalismy tam na noc. Poznalismy sympatyczna pare z krakowa Marysie i Andrzeja. Oboje pracuja w organizacjach ekologicznych. Przyjechali do Maroka zostawiajac w dobrych rekach swojego rocznego synka - okazuje sie ze dzieci nie sa przeszkoda w podrozowaniu. Oczywiscie wieczorem wywiazala sie calkiem spora impreza z lokalsami w duchu rasta

fez

2009-12-29T14:30:00.001+01:00

Fez jest jednym z najstarszym miastem Maroka. Jako byla stolica jest jednym z najlepiej zachowanych miast islamskich z najpiekniejsza medina (starowka) . Francuzi i Hiszpanie po zajeciu i podzieleniu Maroka w 1912 roku przeniesli stolice do Rabatu po tym jak Fez postawil sie zbrojnie wobec najezdzcy. Podobnie jak w Rabacie zatrzymalismy sie w tanim hotelu w nowej czeœci miasta, gdy¿ do mediny nie mozna wjechac autem. Stara medina (Fas-al. Bali) zamieszkuje 1/4 populacji Fezu, czyli ok. 250 tys ludzi na kilku km2. Przez ok. 4 godziny bladziliœmy w labiryncie waskich uliczek kosztujac specjalow marokanskich takich jak tajine i harira. Udalo nam sie dotrzec do historycznych garbarni, gdzie farbuje sie skory za pomoca zwierzecych odchodow. Pomimo smrodu i wszechobecnych pomagaczy warto bylo.

W rabacie kupcy na ulicach w ogole nie chcieli sie targowac, natomiast w Fezie i owszem np. za skorzany plaszcz cena wyjsciowa 1350 euro, w odpowiedzi oferta zakupu za 60 euro. W efekcie okazania braku zainteresowania arab krzyczy ze sprzeda za 200 euro Wieczorem po zjedzeniu pysznej kolacji i wypiciu kilku browarow niespodziewanie trafiliœmy na lokalna impreze, gdzie od razu zajeli sie nami pijani arabowie. Klasycznie kazdy chcial zdjecie z nami, zapewniali ze tez nas odwiedza w bdg pomimo braku paszportow. Grzechu dolaczyl do kapeli w roli perkusjonalisty, Marta zostala wyciagnieta przez wyzwolone arabki na scene, a ja jako nadworny paparazzi próbowalem to jakos uwiecznic opedzajac sie od nawalonych i belkoczacych natretów. W pewnym momencie gdy doszlo do rozliczania za browary zrobilo sie goraco, gdyz chcieli nas skasowac podwojnie i trzeba sie bylo ewakuowac do hotelu. Jutro ponad 500 km lokalnymi drogami do Marakeshu, gdzie prawdopodobnie przywitamy nowy rok

rabat

2009-12-28T20:13:00.009+01:00

Prawie zgodnie z planem wyjechalismy o 6.45 z Bydgoszczy. Agata tak jak mówila przyjechala, trzasnela kilka fotek i pomachala nam na pozegnanie. Sprawnie przejechalismy przez Polske (z jednym kontrolowanym poslizgiem) i ok. 10.30 przekroczylismy granice w swiecku. Niemcy jak to Niemcy – lubimy ich glównie za bezplatne autostrady. Na szczescie mielismy ze soba jedzenie ze stolów wigilijnych, takze nie musielismy korzystac z niemieckiej „kuchni” na stacjach benzynowych. Do Liege w Belgii dojechalismy ok. 21-ej, gdzie mielismy umówiony pierwszy nocleg z coachsurfing.com (dla nie wtajemniczonych – portal, za pomoca którego ludzie na calym swiecie goszcza sie nawzajem bez pobierania za to oplat. Goscila nas 19-letnia fanka Behemotha wraz z psem i 5 kotami (idealne na alergie) udostepniajac nam 2 pokoje. Pobudka o 6 rano i kierunek na Bordeaux. Francja to drogie paliwo, platne autostrady i ludzie, którzy niechetnie mówia po angielsku, takze trzeba bylo gimnastykowac sie w ich ojczystym jezyku. Na szczescie Sandra (druga osoba z coachsurfingu) okazala sie przemila osoba mówiaca dobrze po angielsku z zamilowaniami artystycznymi (krecenie i montaz filmów i teledysków). Podjela nas pyszna kolacja i winem, a wieczorem zabrala nas na przejazdzke po pieknym miescie Bordeaux.

Kolejny dzien to najwiekszy hard-core jak na razie. Budzik na 4.30 i 1600 km w 24 godziny. Beczka na hiszpanskim paliwie jakby dostala kopa i momentami osiagala nawet 145 km/h. W Algercisas bylismy ok. 21-ej, szybkie formalnosci z biletem na prom i ok. 23-ej opuscilismy Europe i naswym oczom ukazalo sie nabrzerze czarnego ladu.

Przeprawa trwala ok. 2 godziny i zaraz po zjechaniu na lad opedzeniu sie od osób robiacych nam jakies przyslugi i chcacych za to pieniadze skierowalismy sie na autostrade prowadzaca do stolicy Maroka – Rabatu. Krótka drzemka w samochodzie i rano ruszylismy zalatwiac formalnosci wizowe do ambasady Mauretanii. W oczekiwaniu na nasze paszporty poszlismy na spacerek po okolicy

Wieczorem do ambasady, gdzie zgodnie z zasada "afryka ma czas, a my mamy zegarki" poczekalismy sobie jakies 2 godziny, zeby w totalnym scisku dopchac sie do okienka, z ktorego czarna dlon podala nasze paszporty z wbitymi wizami do Mauretanii - aha na koniec dodam, ze tutaj jakies 25 stopni, cdn

od jutra odliczanie dni do powrotu

2009-12-24T22:13:00.008+01:00

Do wyjazdu zostało 6 godzin 20 min. 2 miesiące dość intensywnych przygotowań daje poczucie, że zrobiliśmy prawie wszystko co było w naszej mocy, aby nasza wyprawa była czymś więcej niż wycieczką krajoznawczą.

Przede wszystkim - beczka. Chłopaki z Autorafmaru stanęli na wysokości zadania. Rozebrali beczkę kilkukrotnie na części pierwsze, to co się dało uratowali, to co nie - wymienili i poskładali do kupy. Surimet pomógł w skompletowaniu brakujących części, dał sprzęt grający. Beczka jeździ jakby jej koni przybyło.

Flugo już raz wyciągnęło nas z kłopotów, a tym razem zadbało o ubezpieczenie nas, a dzięki militaria.pl i doubleshock.pl Mamy trochę przydatnego sprzętu służącego ogólnie mówiąc do przetrwania w trudnych warunkach.

Agata z Pomorskiej zaopatrzyła nas w laptopa, dzięki któremu będziecie czytać o nas. Dziewczyna poświęca się na tyle, że jutro o 6 rano przyjedzie nas odprawić, co zapewne opisze w kolejnych relacjach.
Wczoraj rano nawet TVB skręciła materiał, który ma być emitowany w 'Zbliżeniach" 25 grudnia o 17.30

Dostaliśmy bardzo dużo rzeczy, które nam pomogą i z których ucieszy się wiele osób. W tym miejscu wypada nam wspomnieć kilku przyjaciół i znajomych.Dziękujemy wszystkim firmom za wsparcie sprzętowe i finansowe, a w szczególności ludziom otwartym na zwariowane pomysły, takim jak: Romek, Magda i Aldona z OKT, Wisienka i Andreo z Flugo, Filip z Ekobiura, Marcin i Eugeniusz z Surimetu, Waldek i Mirek z AWK, Czesław Tyburek z Rotary Club Bydgoszcz, Bartas "pi razy oko", Moment za audio i telefony, Bustom za dakarowe koszulki, Adrian za koła, Kachna, Ania Luba, Model z RebelMusicBDG, Klaudiusz, Krzyżak z Estrady, Anka Sypek, Wookillah i Viola, Karpus i Magda, Cycek i wiele osób, które oferowały pomoc, lecz musieliśmy im odmówić ze względu na brak miejsca.

Nie będę ukrywał, że liczyliśmy na pomoc finansową od Miasta Bydgoszcz... Staraliśmy się oficjalnie i przez znajomości. Niestety za późno na 2009, za wcześnie na 2010 - w efekcie dostaliśmy 3 koszulki i foldery o bydgoszczy, a na prawdę się staraliśmy...

Jesteśmy totalnie zmęczeni. Nie zanosi się, abyśmy jakoś specjalnie wypoczeli podczas wyprawy, ale nie możemy się doczekać momentu, w którym zjedziemy z promu już na Czarnym Lądzie. Wiemy dużo, jeszcze więcej nie wiemy, a wszystkim życzymy spokojnych świąt i realizacji marzeń w 2010 roku. Specjalne podziękowania dla naszych rodzin i przyjaciół Ani i Huberta. Nie martwcie się zbytnio. Obiecujemy uważać na siebie. A teraz idziemy spać...

rozważania na temat zdrowego rozsądku

2009-12-13T16:11:00.008+01:00

Pare dni temu życzliwy kolega przesłał mi bardzo ciekawy artykuł na temat uprowadzenia trójki hiszpanów w Mauretanii na drodze z Nouadhibou do Nouakchott, czyli dokładnie na drodze, którą będziemy jechać za 3 tygodnie. "Zazdroszczę Wam" - skwitował, a my zaczęliśmy zgłębiać temat, aby realnie ocenić zagrożenie. Okazało się, że porwana trójka jadąc jako 1 z 13 samochodów konwoju niosącego pomoc humanitarną odłączyła się od konwoju i została uprowadzona po zmroku. Przedstawiciel Al-Kaidy przyznał, że "jednostki mudżahedinów" zdołały porwać czwórkę Europejczyków "w dwóch odrębnych operacjach": w Mali 25 listopada oraz 29 listopada w Mauretanii. Wymienił też nazwiska porwanych. Rzecznik północnoafrykańskiego skrzydła Al-Kaidy dodał, że Francja i Hiszpania zostaną powiadomione o żądaniach porywaczy.
Powiązując to z faktem ostatnich aresztowań w w/w krajach osób powiązanych z organizacją, mamy podstawy do wykluczenia strategii planowania porwań na chybił-trafił. Mało prawdopodobne jest również przeprowadzenie kolejnego uprowadzenia na tej samej drodze, a ludzie którzy tam byli w pierwszych słowach odradzają jazdę po zachodzie słońca. Mamy kontakt mailowy z Polakami mieszkającymi w Mauretanii, którzy nas uspokoili. NIE CHCEMY SIĘ ŁADOWAĆ W KŁOPOTY, także stosując się do wszystkich zaleceń i monitując sytuacje na forach realnie ocenimy zagrożenie bliżej Mauretanii.

lepiej wiedzieć niż nie wiedzieć - część 2 -RAJD PARYŻ - DAKAR

2009-11-30T19:52:00.005+01:00

po co ludzie się ścigają? zapewne jest tyle odpowiedzi ile powodów. Nikt jednak nie zaprzeczy, że udana próba wykazania się przed rywalami jest pewnym sposobem na szacun u ziomali, podbój sercowy i lekarstwem na kompleksy
Zapotrzebowanie na wyścigi okazuje się na tyle duże, że
w Konstancinie na ul. Granicznej odbywają się nocami nielegalne wyścigi motocyklowe. Niejakiego pana Tomasza najbardziej jednak irytuje ryk silników jaki wydobywa się podczas takich "zawodów". Według jego słów zagłusza on nawet telewizor w jego szczelnie wyciszonym mieszkaniu... hmm pewnie pożyje dłużej.

wyścig, rajd - jaki rajd? oczywiście Rajd Paryż - Dakar jest najbardziej znanym. Jak podaje wiki "Historia rajdu sięga roku 1977, kiedy to Francuz Thierry Sabine zgubił się na pustyni w Libii podczas rajdu Abidżan-Nicea. Urzeczony pustynią uznał, że miejsce to jest idealne do rozgrywania rajdów.". Czy to nie romantyczny wstęp do mega imprezy, której budżet zapewne przekracza PKB kilku państw afrykańskich razem wziętych. 80% uczestników Rajdu to amatorzy. Z roku na rok zmieniała się trasa, lecz niemal zawsze meta była w Dakarze [wyjątki: 1992 - Kapsztad, 2000 - Kair, 2003 - Szarm el-Szejk]. W 2008 roku w Mauretanii, niecałe dwa tygodnie przed planowanym rozpoczęciem rajdu, terroryści Al Kaidy zamordowali czterech francuskich turystów. Organizatorzy Rajdu Dakar zdecydowali się odwołać całą imprezę po otrzymaniu ostrzeżenia od francuskiego rządu. Szkoda, że tak wielkie wydarzenie sportowe musiało paść ofiarą polityki. Oczywiście to nie koniec - nazwa Rajd Dakar nabrała takiego znaczenia, że pod jej szyldem od 2009 roku impreza odbywa się w Ameryce Południowej

Jeżeli chodzi o naszą inicjatywę to bliżej nam do idei rajdu Plymouth - Banjul Challenge odbywającego się w tym roku już poraz ósmy. Organizatorzy podkreślają: This is NOT a race. Liczy się sam fakt dojechania samochodem wartym nie więcej niż £100 [+ £15 na przygotowanie]. Po przyjeździe na metę - auta idą na licytacje, a kasa na cele charytatywne. Wszystko fajnie, tylko dlaczego angole musieli znowu zaznaczyć swoją indywidualność dopuszczając tylko samochody z kierownica po lewj stronie, eeeh

szum medialny

2009-11-23T18:55:00.006+01:00

Założenie jest takie: nie ważne co się mówi o naszej wyprawie, ale im więcej tym lepiej. Na pewno działa to w kilku kierunkach - przede wszystkim motywacja dla nas do dalszego działania i doprowadzenia rozpoczętego tematu do końca. Poza tym jak tylko ludzie zobaczą Cię w gazecie, tv, czy usłyszą w radiu - radykalnie zmieniają stosunek do całego przedsięwzięcia. Licznik wejść na strone tyka i użyty jako miernik zainteresowania może okazać się silnym argumentem w rozmowie z potencjalnymi sponsorami. No i okazuje się że kryzys nie kryzys, a chętnych do pomocy nie brakuje. Efektem jest kolumna z logosami widoczna po lewej stronie, która mamy nadzieję będzie rosła w siłę. Uprzedzamy, że to dopiero początek szumu medialnego i jako następny krok postanowiliśmy zaatakować fale eteru.

I tak oto dzięki Kasi Skrzypiec (znanej z punkowej audycji CHAOS w radiu uniwersyteckim) rozmowa z nami będzie emitowana w 3 stacjach radiowych TOK FM, Złotych Przebojach i Roxy FM.
Nie znamy jeszcze dat i godzin emisji materiału, alu u nas można posłuchać materiału już dzisiaj:

lepiej wiedzieć niż nie wiedzieć - część 1 - MALARIA

2009-11-11T13:31:00.003+01:00

Malaria (zimnica) jest obecnie jedną z trzech najważniejszych, oprócz AIDS i gruźlicy, chorób zakaźnych w świecie. Choroba ta występowała już w czasach prehistorycznych. Prawdopodobnie rozprzestrzeniała się z Afryki, towarzysząc człowiekowi w migracjach do basenu Morza Śródziemnego, Indii i południowo - wschodniej Azji. Występowała powszechnie na bagnistych terenach wokół Rzymu i stąd wzięła się jej nazwa: "mal aria" oznacza bowiem "złe powietrze". Znana była również pod nazwą "rzymskiej gorączki". Chorobę wywołują pierwotniaki - zarodźce malarii. Istnieją cztery chorobotwórcze gatunki. Najgroźniejsze są, zawlekane z tropiku inwazje Plasmodium falciparum, który rozmnaża się szybko i w ciągu kilku dni może doprowadzić do ciężkich powikłań wielonarządowych i do zgonu. Człowiek zaraża się podczas ukąszenia przez samicę widliszka. W najbardziej pechowym wariancie do zachorowania wystarczy jedno ukąszenie.

Po wniknięciu do organizmu pasożyty mnożą się w komórkach wątroby, a potem atakują krwinki czerwone i inne narządy. Od chwili ukąszenia przez zarażonego komara musi zwykle minąć minimum tydzień do momentu rozwinięcia się zimnicy. Oprócz gorączki z dreszczami i potami choremu może dolegać osłabienie, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, biegunka, mdłości i wymioty.

Brać leki czy nie brać ? - oto jest pytanie.. Fora dyskusyjne pełne są sprzecznych opinii oraz uwag w stylu: "nigdy nie brałem i nic się nie stało". Posłużmy się rachunkiem prawdopodobieństwa i statystykami
Ryzyko zachorowania różni się w zależności od rejonu świata. Największe jest w niektórych częściach Afryki i krajów Oceanii - gdzie ryzyko zachorowania w ciągu miesiąca pobytu bez stosowania chemioprofilaktyki wynosi od 1:13 do 1:80. tzn. w Afryce Zach. jedna osoba na 13 na pewno zachoruje jeżeli nie stosuje chemioprofilaktyki.
Co roku na malarię zapada (wedle różnych szacunków) 300-500 mln. osób, z czego 2 mln umierają. W krajach w których nie występuje odnotowuje się rocznie ok. 10 000 zachorowań u osób które wróciły z podróży
odpowiedź nasuwa się sama - BRAĆ

Istnieje kilka grup leków przeciwzimniczych. Jednym z najbardziej znanych, stosowanym już od 300. lat jest chinina, otrzymywana z kory chininowca. Stosuje się ją do dzisiaj, chociaż wskazania ograniczają się do ciężkiej postaci choroby wywołanej przez P. falciparum.Na rynku dostępne są następujące leki przeciwmalaryczne: Lariam, Paludrine, Arechin, Doxycyclinum.
W 1998 r. wypuszczono na rynek nowe, bardzo skuteczne połączenie leków, znane pod nazwą handlową Malarone. Jest to kombinacja proguanilu i atovaquonu - leku wynalezionego do walki z Pneumocystis carrinii.

W naturze komary unikają następujących zapachów: goździki, lawenda, mięta, cytronela i cedr. Najskuteczniejszy syntetyczny repelent to DEET (diethyl toluamide lub N,N-diethyl-meta-toluamide), który blokuje receptory węchu komara. Dlatego zaopatrzyliśmy sięw repelent 50 DEET - chyba najmocniejszy na rynku, przywieziony wprost z Londynu:

Brakuje nam jeszcze tylko moskitiery

bydgoska sahara

2009-11-05T19:12:00.008+01:00

Ponieważ w piątkowym wydaniu Gazety Pomorskiej będzie artykuł o naszej wyprawie, stwierdzilismy że należy go oprawić fotkami w zbliżonej scenerii do klimatu w jaki się udajemy. Zabraliśmy Agatę spod redakcji i ruszyliśmy w stronę bydgoskiej sahary na sesję zdjęciową nie zdając sobie sprawy, że również udajemy się na test jazdy po piachu. No i wkopaliśmy się zawodowo...

Po wszelkich próbach podkładania gałęzi i wszystkiego co było pod ręką - tylko pogłębiliśmy swoją sytuację. Korzystając z koła ratunkowego wykonaliśmy telefon do przyjaciela i...
przyjechał JEEP 4x4 z zaprzyjaźnionego biura podróży FLUGO i wyciągnął nas z opresji.

... a z doświadczeń dzisiejszego dnia wyciągamy 3 wnioski:

1. po wjechaniu beczką na piach - nie zatrzymywać się
2. TAM nie będzie opcji koła ratunkowego, ani telefonu do przyjaciela
3. trzeba wymienić pasek klinowy

trochę o gadżetach

2009-11-04T10:41:00.005+01:00

dziękujemy za liczny odzew w sprawie gadżetów. Ponieważ w mailach powtarzają się prośby o sprecyzowanie kategorii prezentów dla małych i dużych murzajków - wyjaśniamy:

mamy mało miejsca i preferujemy przedmioty małogabarytowe

dla dzieciaków: - kredki, długopisy, zeszyty, linijki , małe zabawki, resorówki, figurki z bajek. NIE BIERZEMY CIUCHÓW

- małe gadżety firmowe - radyjka, latarki, zapalniczki

- wszelką nieprzydatną drobną elektronikę stare aparaty foto, komórki, odtwarzacze mp3 - gwarantujemy 100% recykling

- tanie okulary przeciwsłoneczne

oraz części do beczki:

- 2 zapasowe koła - mają po 5 śrub, rozmiar 185/70/R14
- świece żarowe do Mercedesa 123
- pasek klinowy
- filtr powietrza
- filtr oleju
- filtr paliwa
- podstawowe narzędzia (klucze, etc)

potrzebne jest jeszcze kilka rzeczy

2009-11-01T13:47:00.010+01:00

Przygotowania do wyprawy trwają. Lista rzeczy potrzebnych jest długa. Z ważniejszych rzeczy mamy już przedewszystkim BECZKĘ, bilety powrotne z Banjulu do Warszawy przez Brukselę, leki na malarię, część szczepień, trochę gadżetów, mapę, przewodniki i kanistry w razie...W

Chętnie przyjmiemy od potencjalnych darczyńców:

- radio samochodowe i głośniki
- gadżety firmowe
- zapasowe koła
- tanie okulary przeciwsłoneczne
...oraz wszelką nieprzydatną drobną elektronikę

kontakt na maila bydgoskidakar@gmail.com

zmiany, zmiany, zmiany...

2009-11-01T12:09:00.005+01:00

witamy na nowej odsłonie bloga w stronę słońca afryki. Uformował się ostateczny skład ekipy i postanowiliśmy przenieść bloga tutaj, w miejscu wolnym od migających wszechobecnie reklam. Pojawił się również nowy kontaktowy e-mail bydgoskidakar@gmail.com oraz nowy powód, aby tam pojechać:

beczka

2009-06-10T10:54:00.002+02:00

Kupiona. Teraz przygotowanie jej przez mechaników do Wyprawy Bydgoszcz-Dakar. Zatem 25 grudnia 2009 - Start.

Ostatnie instrukcje po zakupie..

Panowie z As Marko Serwis przychylnie potraktowali nasze zdolności negocjacyjne.

Ta beczka zawiezie nas do Dakaru i Banjulu

Idea...

2009-05-25T11:25:00.001+02:00

Jedziemy do Dakaru. Przełom grudnia 2009 i stycznia 2010. Kilka tygodni spędzimy jadąc beczką do Senegalu przez Niemcy, Francję, Hiszpanię jak najszybszy przejazd przez Europę i promem do Afryki. Maroko, Zachodnia Sahara, Mauretania, Senegal i Gambia. Dlaczego beczką? Tam to podstawa przemieszczania się. Niezawodny, duży łatwy do naprawienia młotkiem i kombinerkami-każdy mechanik-nawet w odległym zakątku Sahary da sobie radę.
Poza słońcem, przygodą, piaskiem w ustach zabieramy przybory szkolne, zeszyty wszystko co może się przydać w afrykańskiej wiosce. Jeśli macie coś co zalega niepotrzebnie w garażu, a zmieści się mercedesie i pomoże Afrykańczykom w rozwiązaniu ich problemów i mieszkasz niedaleko Bydgoszczy daj znać na e-mail bydgoskidakar@gmail.com